Peter Bracke

Peter Bracke

Liturgia da Floresta Encantada

Rorschach of Reflections

Peter Bracke

Chiesetta della Misericordia Campo de l’Abazia, Cannaregio, Venetië 29 juli — 30 augustus 2026 Tijdens de Biennale Arte 2026

De tentoonstelling

Twee vormen van sacraliteit in dialoog: het Amazoneregenwoud en een religieuze architecturale ruimte.

De tentoonstelling, ontworpen voor de Chiesetta della Misericordia in Venetië, brengt twee vormen van sacraliteit in dialoog: die van het Amazoneregenwoud en die van een religieuze architecturale ruimte. Ze onderzoekt hoe verschillende sacrale systemen aanwezigheid en spirituele kracht toekennen aan plaatsen, en hoe die percepties kunnen resoneren binnen één gedeelde ruimte.

Beeld, video en klank willen samen de vertrouwde voorstellingen van het tropische landschap doorbreken. Het regenwoud wordt niet getoond als een object om naar te kijken, maar als een zintuiglijk veld om binnen te gaan, waar betekenis ontstaat op het moment van de waarneming en sacraliteit wordt ervaren als aanwezigheid, niet als afbeelding.

De werken zijn geïnstalleerd in de grote centrale altaarnis en in de twee zijnissen naast de bestaande mozaïeken, in een directe dialoog met het architecturale en iconografische kader van de kerk. Een verticale video-installatie en een gecomponeerde soundscape vervolledigen de ruimte.

De fotografische werken

Beelden I — X. Het regenwoud, gespiegeld langs zijn middenas, opent zich als een Rorschachplaat.

Centraal in de tentoonstelling staan verticaal georiënteerde fotografische werken die vertrekken van de spiegeling. Door het regenwoud langs een middenas te spiegelen roepen de beelden Rorschachachtige vormen op die uitnodigen tot een intuïtieve en subjectieve lezing. Gezichten, dieren, insecten en hybride figuren verschijnen — een echo van wereldbeelden waarin het regenwoud niet als levenloze materie wordt begrepen, maar als een levend wezen met aanwezigheid en handelingskracht.

De foto's werden gemaakt in de overstroomde regenwouden van de Braziliaanse Amazone — de várzea rond Tefé en het Mamirauá-reservaat, en de Rio Azul, in de staten Amazonas en Pará — waar een stil wateroppervlak het landschap in een bijna volmaakte symmetrie vouwt.

ILiturgia da Floresta Encantada
IILiturgia da Floresta Encantada
IIILiturgia da Floresta Encantada
IVLiturgia da Floresta Encantada
VLiturgia da Floresta Encantada
VILiturgia da Floresta Encantada
VIILiturgia da Floresta Encantada
VIIILiturgia da Floresta Encantada
IXLiturgia da Floresta Encantada
XLiturgia da Floresta Encantada

Scrol zijwaarts · klik op een beeld om te vergroten

Beelden I — X zijn ook beschikbaar als edities

Essay

Toen het beeld zichzelf zag

In de spiegelende wateren van de Amazone wordt het zien wederkerig. Het regenwoud weerspiegelt niet alleen — het bekijkt zichzelf. Wat horizontaal was, wordt verticaal; wat landschap was, wordt een as. Het moment van het zien hangt tussen rivier en hemel, tussen het werkelijke en zijn dubbelganger.

Op het eerste gezicht lijkt het tafereel natuurlijk — bomen die oprijzen tegen een lichtende hemel. Maar zodra de blik zich aanpast, stort de zekerheid van de oriëntatie in. Staat het beeld rechtop of omgekeerd? Kijken we naar het regenwoud of naar zijn spiegelbeeld? De onvastheid van het perspectief trekt de toeschouwer in een stille desoriëntatie, alsof het regenwoud zelf beslist hoe het gezien wil worden.

In die aarzeling verschijnt een derde ruimte — noch het beeld van de natuur, noch haar spiegel, maar hun samenkomst. Twee regenwouden staan oog in oog, het ene wordt de verschijning van het andere. Wat zich ontvouwt is geen illusie maar constructie: een ontmoeting van oog, lens en omgeving die een nieuw waarnemingsveld voortbrengt. Het beeld stelt het regenwoud niet voor, maar wordt zijn voortzetting, een handeling waarmee de natuur haar eigen zien uitvindt.

Wat gezien wordt, wanneer het gezien wordt, wordt dus niet door het landschap alleen aangeboden. Het ontstaat uit het samenspel van de fotograaf, het apparaat en de levende dichtheid van het regenwoud — een choreografie van de waarneming waarin object, subject en instrument samenvloeien. De spiegeling is geen herhaling maar genese: een regenwoud dat zijn eigen blik construeert.

De Chiesetta

Zaalzichten — Chiesetta della Misericordia, Campo de l’Abazia, Cannaregio.

De Chiesetta della Misericordia is een kleine ontwijde kerk aan het Campo de l’Abazia in Cannaregio, naast de Scuola Vecchia della Misericordia. Het centrale altaar en de twee zijnissen, omlijst door marmer, met de bewaarde mozaïeken in de overige nissen, bepalen de maat van de werken: elk beeld neemt de plaats in die ooit een altaarstuk innam. Twee andere werken, gedrukt op glas, staan in de vroegere muuropeningen; in het schip staat een verticaal scherm.

Centraal altaar — Beeld I tussen de zwarte marmeren zuilen en de mozaïeken, de laatste ochtend, 31 augustus 2026
Het schip — de laatste ochtend, 31 augustus, vóór de werken werden weggenomen
Zijnis — onder de dakbalken
Zijnis — in het gebladerte verschijnt een figuur
Centraal altaar — het vergulde regenwoud achter het marmeren tabernakel
Centraal altaar — in het avondlicht
Centraal altaar — vanuit de zijbeuk
Zijnis — de overzijde
Op glas — gevat in de baksteen van een vroegere muuropening
Op glas — de tweede nis
Roosvenster — licht op de muur boven de ingang
De mozaïeken — de eigen iconografie van de kerk, in de overige nissen
Scherm en teksten — de zaalteksten op de sokkel
Campo de l’Abazia — de gevel, Cannaregio 3550

De video-installatie

Horizontaal gefilmd, verticaal getoond: tijd en beweging treden de spiegelstructuur binnen.

De visuele logica van de beelden zet zich voort in een video-installatie. Horizontaal gefilmd maar verticaal getoond, verstoort het bewegende beeld de oriëntatie en brengt het tijd en beweging in de spiegelstructuur. Het beeld schuift tussen hemel en water, landschap en verschijning, en schept een waarnemingsruimte waarin het regenwoud zichzelf lijkt te bekijken — een verlenging van zijn logica van spiegeling en transformatie.

Video: Peter Bracke · videomontage: Ron Chiers. Drie fragmenten uit het bewegende beeld, rechtop getoond zoals in de Chiesetta:

Rorschach of the Invisible Forest — fragment I
Rorschach of the Invisible Forest — fragment II
Rorschach of the Invisible Forest — fragment III

De volledige film

De volledige video-installatie — 9′57″ — met de soundscape van Peter Bracke en Antoon Jaminé.

Geluid aan; volledig scherm aanbevolen.

Beeld V — affiche van de volledige film

Introductiefilm

Peter Bracke over het werk, het regenwoud en de kerk — een film van Ruth Verstraeten.

Gemaakt in aanloop naar de tentoonstelling: over de oorsprong van het werk in de overstroomde regenwouden van de Amazone, het gespiegelde beeld en de Rorschachplaat, en wat de Chiesetta della Misericordia mogelijk zou maken. 6′45″, in het Engels.

Regie en montage: Ruth Verstraeten.

Het schip van de Chiesetta della Misericordia — openingsbeeld van de introductiefilm
Zoals bedoeld — het verticale scherm in het schip, tussen de ingang en het altaar. Conceptrendering voor de tentoonstelling, 2026

Klank

Regenwoud en rituele akoestiek, gecomponeerd tot één ruimtelijk medium.

Klank speelt doorheen de hele tentoonstelling een structurerende rol. De soundscape, gecomponeerd uit opnames in zowel het regenwoud als religieuze contexten, verbindt natuurlijke en rituele akoestiek. De klank illustreert de beelden niet, maar werkt als een ruimtelijk medium dat de bezoeker onderdompelt en het gedeelde gevoel van sacrale aanwezigheid versterkt.

Soundscape: Peter Bracke en Antoon Jaminé. De volledige compositie van zeventien minuten die de Chiesetta vulde, is hier te beluisteren.

0:00 / 17:24
Liturgia da Floresta Encantada — soundscape, 17′24″ · Peter Bracke & Antoon Jaminé

Een derde manier van zien

Gezien vanuit een smalle rivierarm rijst het regenwoud tot een onwaarschijnlijke hoogte op tegen de hemel. De toeschouwer aarzelt: staat het beeld rechtop of omgekeerd? Wie zich richt op de lichtende achtergrond, ziet de hemel verdonkeren tot een verre waterweg; wie zich richt op het groen, ziet de stammen omhoogschieten en de lucht vernauwen tot een tunnel.

Geen van beide lezingen haalt het. Wat zich aandient is een derde manier van zien, waarin natuur en kunstgreep worden samengeroepen om een indruk van onmetelijkheid te scheppen. Wat gezien wordt, is noch door de omgeving gegeven, noch louter verbeeld: het ontstaat waar de waarneming door het perspectief wordt verplaatst.

Elke toeschouwer komt aan met een kant-en-klaar beeld van het tropische regenwoud — een idee dat zo wijd verspreid is dat het bijna een cliché is geworden. Eén manier om het stereotype te ontkrachten is te vragen welk uniek beeld werd gevormd op het moment zelf waarop het gezien werd.

Vrij bewerkt naar Laymert Garcia dos Santos, in Claudia Jaguaribe, Quando Eu Vi (2009).

Oorsprong

Waar de beelden geboren werden: de overstroomde regenwouden van Amazonas en Pará.

De foto's en de film werden gemaakt op de waterwegen bij Tefé en in het Mamirauá Sustainable Development Reserve, en op de Rio Azul. Een deel van het jaar staat de várzea in de rivier: het regenwoud overstroomt, het bladerdak verdubbelt in het stille water en de boot beweegt tussen twee hemels. De beelden werden vanuit een smalle arm opgenomen, bij het eerste licht, recht in dat verdubbelde regenwoud kijkend.

Met de lokale gidsen Florisvaldo Ferreira Rocha en Isac Machado da Silva.

Mamirauá — het regenwoud verdubbeld in stil water
De várzea — een deel van het jaar staat het regenwoud in de rivier
Plankwortels — overstroomde onderbegroeiing, Mamirauá-reservaat
Eerste licht — de waterwegen bij Tefé, Amazonas
De gidsen — Florisvaldo Ferreira Rocha en Isac Machado da Silva
Rio Azul — de spiegel vóór de spiegeling

Making of

Van het drukatelier naar de altaarnis — en terug via het kanaal.

De beelden werden op 7 juli 2026 op groot formaat gedrukt bij Solution in België, per boot naar Cannaregio gebracht en in de dagen vóór de opening op 29 juli in de nissen van de Chiesetta geïnstalleerd. Op 31 augustus, de ochtend na de laatste bezoekers, gingen de werken langs dezelfde weg weer naar buiten.

Het drukken van de beelden — Solution, België — juli

Het drukatelier — een beeld op het bed van de printer
De druk controleren
Het atelier — op de transporttafel
Inkt ontmoet regenwoud — de printkop aan het werk
Het gespiegelde regenwoud — uit de printer gerold

Afbouw — 31 augustus

Uit de nis — 31 augustus, 9.15 u.
Beeld I — verlaat het altaar
Inpakken — op de vloer van het schip
Naar de boot — over het campo
Uit de nis
De boot — laden op de rio
Het kanaal — Cannaregio verlaten
Beeld I — door het schip gedragen
Aan het altaar — het inpakken van de beelden
Het laatste uur — de Chiesetta, 31 augustus, late voormiddag
Omslag van het boek Liturgia da Floresta Encantada

Het boek

Het eerste fotoboek: beelden I — X, de essays en de zaalzichten.

Liturgia da Floresta Encantada — Rorschach of Reflections verscheen naar aanleiding van de tentoonstelling. Het bundelt de tien beelden, de essays Toen het beeld zichzelf zag en Een derde manier van zien, en de zichten van de Chiesetta.

Blader online door het boek — of informeer naar een exemplaar.

Edities

De beelden bestaan ook buiten de Chiesetta — als werken op groot formaat voor een eigen muur.

Elk van de tien beelden is beschikbaar als gesigneerde en genummerde editie: een pigmentprint op Hahnemühle-papier, opgekleefd op aluminium Dibond, in een kleine oplage per motief en in twee formaten. Elk werk gaat vergezeld van een echtheidscertificaat.

Beschikbaarheid, formaten en voorwaarden op aanvraag — bracke.peter@gmail.com.

IInterieurstudie
IIInterieurstudie
IIIInterieurstudie

Interieurstudies (visualisaties) — Andrea Zampol D’Ortia, 2026

Papier
Hahnemühle fine-art papier, pigmentprint
Montage
Aluminium Dibond, klaar om op te hangen
Formaten
100 × 150 cm · 120 × 180 cm
Editie
Beperkt, gesigneerd en genummerd, met certificaat

De tentoonstelling — 2026

TitelLiturgia da Floresta Encantada — Rorschach of Reflections
Peter Bracke
LocatieChiesetta della Misericordia
Campo de l’Abazia, Cannaregio 3550, Venezia
Data29 juli — 30 augustus 2026
Dagelijks 10 – 18 u · maandag gesloten
ContextIn Venetië, tijdens de Biennale Arte 2026 (9 mei — 22 november)
BereikbaarheidVaporetto Ca’ d’Oro, lijn 1 — daarna te voet door Cannaregio

Over de kunstenaar

Peter Bracke werkt op het snijvlak van fotografie en installatie.

Peter Bracke, portret

Peter Bracke (°1957, België) werkt op het snijvlak van fotografie en installatie. Zijn praktijk wortelt in een intuïtieve omgang met de natuur, uitgewerkt tot conceptuele ruimtelijke werken die beeld, materiaal en omgeving verbinden. Hij volgde een opleiding Foto-kunst aan de Academie in Gent en was in 2006 medeoprichter van het kunstenaarscollectief FaceOff. Zijn werk werd internationaal getoond in Europa, met een blijvende aanwezigheid in Italië — onder meer Palazzo Mora, Venetië (2019, 2024), Museo Civico Treviso (2023) en Fotofever, Carrousel du Louvre, Parijs (2019).

peterbracke.com · @bracke.peter · bracke.peter@gmail.com

Introductiefilm
Ruth Verstraeten
Soundscape
Peter Bracke & Antoon Jaminé
Videomontage
Ron Chiers
Mozaïekprints
Architect
Piero Vespignani — anfibio
Gepresenteerd door
Etnia House of Arts
Met bijzondere dank aan
Andrea Zampol D’Ortia & Monica Guaqueta
Pers